Ég held að það sé óhætt að fullyrða að fáar nefndir séu jafn umdeildar og mannanafnanefnd. Mörgum finnst hugsunin um að ríkið haldi úti sérstakri nafnalögreglu gamaldags og skerði frelsi foreldra sem hljóta að eiga rétt á því að ráða hvað börnin þeirra heita. Það eru nú meiri kjánarnir.
Sem betur fer hefur þessum hippum orðið lítið ágengt í baráttu sinni fyrir því að mega nefna börn sín eins og um hljómsveitir væri að ræða.
Ég myndi vilja sjá heimildir mannanafnanefndar stórauknar. Ekkert er jafn ömurlegt og að heita glötuðu eða hallærislegu nafni. Þið getið spurt næsta Guðmund.
Mannanafnanefnd ver börnin fyrir greindarskorti foreldra sinna. Án afskipta hennar ættu foreldar mun auðveldara með að niðurlægja börn sín með nöfnum sem hefta þau seinna meir. Það verður engin Birta Líf forseti Alþingis.
Við sjáum það greinilega að nú þegar eru foreldrar í ríkum mæli að hefna sín á börnum sínum, fyrir andvökunætur og kúkableyjurnar, með því að velja á þau hryllileg nöfn eins og Gabríel, Blær og Snær t.d. Ef mannanafnanefndar nyti ekki við væri stutt í fyrsta Snúlla, Rófuskott og Knúsa.
Harðari og lengri nöfn virðast vera á undanhaldi fyrir krúttlegum hvolpanöfnum. Þau fara ungabörnum ágætlega en munu eyðileggja líf þeirra þegar þau fullorðnast og silkimjúk húðin og einlægu augun víkja fyrir sígandi brjóstum, skalla og áfengissýki.
Einnig er sorglegt þegar foreldar velja börnum sínum algengustu nöfnin sem hæfa engum nema gamalmennum. Sigurður, Guðrún og Jón eru enn algeng nöfn því miður. Þegar maður fréttir af barni sem fær nafnið Jón fær maður það á tilfinninguna að foreldrarnir hafi bara ekki nennt að standa í því að finna almennilegt nafn.
„Ég hef annað og þarfara að gera en að hugsa upp eitthvað gott nafn. Skírum hann bara Jón. Málið dautt.“
Þá væri gott ef mannanafnanefnd gæti gripið inn í og úrskurðað að það væru of margir Jónar í þessari fjölskyldu. „Ef þið skírið barnið Jón fáið þið sekt!“
Það tíðkast nefnilega ennþá að skíra börn í höfuðið á gömlu fólki sem engu öðru hefur áorkað í lífinu en að vera til staðar og mæta í vinnuna reglulega. Sjálfur neita ég að skíra börn í höfuðið á fólki sem ekki hefur unnið Nóbelsverðlaun.
En veslings börnin fá því miður allt of oft nöfn ellilífeyrisþega sem þurfa að vakna þrisvar á nóttu til að fara á klósettið og enginn kippir sér upp við það. Það er sorglegt afskiptaleysi.
Hættum að gagnrýna einu gagnlegu nefndina sem haldið er úti af ríkinu. Það má loka öllum stofnunum ríkisins mín vegna á meðan mannanafnanefnd fær að halda sínu mikilvæga starfi áfram. Nú bara um daginn bjargaði mannanafnanefnd ungu barni frá þeim örlögum að heita Míriel. Hún reyndar náði ekki að bjarga aumingja Brynmari og litlu Náð sem munu þurfa að þola marbletti og háð alla sína skólagöngu en eitt af þremur er samt ágætt.
Ef fólk vill svo endilega skíra einhvern Blær, Gnarr eða Harríet þá getur það fengið sér hund.
