Ég skil ekki að Kári Stefánsson hafi haft tíma til að pönkast í fyrrum forsætisráðherra þegar hver maður sér að hann hefði átt að vera vakinn og sofinn að greina genetískar rætur hins séríslenska bráðahundaofnæmis.
Íslenska sérafbrigðið er svo svakalegt að þolendurnir missa andann, missa af lífinu, missa af strætó, missa hor og slím, missa af atvinnutækifærum og missa kúlið við það eitt að sjá þessar drápsmaskínur. Reyndar gildir það bara á Íslandi því ekkert þeirra kvartar undan því að mæta þessum ókindum í útlöndum.
Ég er sjálfur með handleggjarlangan lista af alls konar helvítis ofnæmum. Ég fór samt í sveit. Mér reiknaðist það til að líklega hafi ég haft ofnæmi fyrir nánast öllu nema heimasætunum.
Þetta vandamál var bara leyst með því að taka ofnæmislyf. Þau lyf voru mun verri en lyfin sem eru á markaði í dag. En ég neitaði þá og neita enn að láta ofnæmi verða að hamlandi fötlun. Það er óhugsandi að missa af því sem lífið hefur upp á að bjóða bara vegna þess að það getur valdið nefrennsli. Asthmann leysti ég með pústi.
Ofnæmi er paranoja líkamans. Líkaminn álítur sárasaklausa hluti óvini og heyr stríð við þá, vígvöllurinn er æði oft nefhol og augu. Vinsælt árásarbragð er líka kláði og uppsölur tíðkast víða.
Einstaka ofnæmi s.s hnetuofnæmi geta verið raunverulega hættuleg, en það er bara Íslendingar sem eru nógu vitlausir til að rugla því saman við saklaus óþægindi. Dóttir mín er með hnetuofnæmi en hennar versjón er fjarri því að vera hættuleg og veldur bara óþægindum.
Það að vilja halda til streitu hundabanni í strætóum er ámóta djöfulsins frekja og að ég færi af stað með herferð sem miðaði að því að fella og brenna öll birkitré svo ég þyrfti aldrei að hnerra framar.
Það er búið að smíða einhverja fáránlega sci-fi mynd þar sem nálægð við hund getur orðið mannskepnum að fjörtjóni. Hvaðan í andskotanum kemur þessi þvæla. Ef þetta væri satt, haldið þið þá ekki að finna mætti aragrúa frétta af fólki í andnauð í dönskum, þýskum og frönskum strætisvögnum svo nokkrar þjóðir séu nefndar.
Afbrigðilegi faktorinn í þessu öllu saman er ofnæmið. Að ætlast til þess að geta sterilíserað heiminn gegn mögulegum ofnæmisvöldum vegna þess að þeir valda óþægindum fólki sem ekki nennir að taka lyfin sín er tilætlunasöm, náttúrulaus úrkynjun á stigi sem ég á ekki nógu sterk orð til að lýsa – og hananú.
Ást og friður
Tommi
