Sigrún Huld Þorgrímsdóttir sendi Kvennablaðinu ljóð um formóður okkar Guðrúnu Ósvífursdóttur.
Guðrún
Hverjum ég unni mest?
Unga konan horfir áfjáð á mig;
bíður spennt eftir svari
Skinnið
Hún á eftir að prófa ýmislegt
Þetta er lagleg stelpa,
svo einhverjir verða á eftir henni,
en ekki er hún neitt sérstaklega greindarleg
svo kannske sleppur þetta allt til:
hún finnur einhvern bóndadurginn
giftist honum
hleður niður börnum
fegin ef hann leitar annað svona í kringum sjöunda barnið
Ég?
Unni?
Ég lít til baka
reyni að rifja upp þessa tíma
tíma uppnáms og ástar
þegar allt lífið
snerist um þessa kalla
sem
– þegar öllu er á botninn hvolft
– voru hver öðrum leiðinlegri
Ég man ekki eftir að hafa elskað neinn þeirra
En stúlkan ljómar
bíður eftir að heyra mig segja:
Kjartan
Eitthvað verður hún að fá
skinnið litla
ég ætla að segja henni eitthvað sem bæði hún og aðrir
geta túlkað í allar áttir
en ég man ekkert eftir neinni ást
ég man að mig langaði að komast til útlanda
eins og þeir
Des. 2014
Sigrún Huld Þorgrímsdóttir er hjúkrunarfræðingur, móðir, amma og nokkurra manna maki.
