Frosti Sigurjónsson, þingmaður Framsóknarflokksins, laug í pontu Alþingis í gær þegar hann hélt því fram að Framsóknarflokkurinn hefði aldrei í aðdraganda síðustu Alþingiskosninga lofað þjóðaratkvæðagreiðslu um áframhald aðildarviðræðna við Evrópusambandið.
Fullyrðing þingmannsins er kolröng og málið hefur ítrekað verið tilefni til deilna á kjörtímabilinu.
Ósannindi Frosta um að ekkert loforð hafi verið gefið af hálfu Framsóknarflokksins stenst ekki lágmarksskoðun. Flokkurinn, ráðherrar og jafnvel frambjóðandinn sjálfur lofuðu ítrekað þjóðaratkvæðagreiðslu um aðildarviðræður. Þá hefur Frosti hingað til reynt að túlka loforðið með þrengsta móti en nú er stefnan tekin á hreinræktaðar lygar.
„Í aðdraganda kosninganna var Framsóknarflokkurinn mjög skýr í sinni afstöðu til aðildar. Hún væri ekki æskileg. Við færðum mikil rök fyrir því hvers vegna við ættum ekki að halda áfram viðræðum og það var fjarri okkur sem stóðum í þessari kosningabráttu nokkurn tímann að gefa fyrirheit um slíka þjóðaratkvæðagreiðslu margoft var spurt,“ sagði Frosti á Alþingi í gær í umræðu um þingsályktunartillögu Bjartrar framtíðar um að haldin verði þjóðaratkvæðagreiðsla um framhald viðræðna um aðild Íslands að Evrópusambandinu.
Ummæli Frosta er það sem kallast haugalygi. Framsóknarflokkurinn lofaði ítrekað að haldin yrði þjóðaratkvæðagreiðsa um aðildarviðræður. Raunar hefur Frosti átt það til að útskýra loforðið sem gefið var og að sjálfsögðu viljað meina það sem allt annað en loforðið en gefið var. Í febrúar árið 2014, nokkrum mánuðum eftir kosningar, sagði Frosti að aldrei hafi staðið til að kjósa um framhald aðildarviðræðna. Þá útskýrði hann að Framsóknarflokkurinn hefði sett fram varnagla í loforð sitt svo túlka mætti það sem svo að ekki þyrfti að kjósa ef flokkurinn vildi einfaldlega hætta umsóknarferlinu.
Í aðdraganda kosninganna árið 2013 sagði Frosti sem frambjóðandi að hann væri til í kosningu um málið strax eftir kosningar. „Ég er alveg til í að hafa kosningu um þetta strax eftir kosningar. Ef það er það sem menn vilja og ná saman um það,“ sagði Frosti í Silfri Egils 10.febrúar 2013. Börn eiga það stundum til að taka sérstaklega fram að orð þeirraséu loforð. Sérstaklega ef mikið lyggur við. Í stjórnmálaumræðu og samskiptum fullorðna einstaklinga er almennt gengið út frá því að orð skuli standa.
Frosti var þá spurður hvort framsóknarmenn vildu þjóðaratkvæðagreiðslu þá til að skera úr um áframhaldið. „Ef áhuginn myndi snúast við. Segjum að kannanir sýndu að þeir sem vilja ganga inn í Evrópusambandið séu meira en helmingur þjóðarinnar, þá ætti að gera þjóðaratkvæðagreiðslu,“ svaraði frambjóðandinn sem nú er þingmaður.
Í febrúar 2014 sagði Frosti hins vegar að Framsóknarflokkurinn hafi sett fram loforð um þjóðaratkvæðagreiðslu til að tryggja að þjóðin yrði spurð ef ríkisstjórnarflokkur myndi vilja halda áfram aðildarviðræðum. Ekki til þess að spyrja hvort viðræðum skyldi hætt. „Sem sagt, hefðum við lent með flokki sem vildi halda áfram, þá myndum við standa á þessu loforði okkar.“
Frosti nefndi í viðtali við RÚV samstarf við Samfylkinguna sem dæmi um sérsniðnar aðstæður þar sem Framsóknarflokkurinn yrði að standa við kosningaloforð sín. „Við hefðum nú væntanlega reynt að sannfæra Samfylkingu um að halda ekki lengra, þá hefðum við reynt að segja við þá: Eigum við ekki að leggja þetta fyrir þjóðina? Við hefðum farið þá leið já. Og um það snerist þessi orðræða um þjóðaratkvæði í raun? Algjörlega, já.“
