Við hjónin (sem erum í fínu formi þessa dagana) höfum ákveðið að segja skilið við íslenska pólutík eftir atburði gærdagsins. Við erum orðin ógurlega þreytt á hjaðningavígum og bræðrabyltum svo ég tali nú ekki um illa reyttar hænur. En ef einhver hinna gersigruðu og vonsviknu vill stofna nýjan flokk í kjölfarið á þessum hörmungum öllum, flokk með alvöru leiðtoga en ekki einhvern dýraníðing sem talar illa um helsta bjargvætt þjóðarinnar frá siðaskiptum eins og hann sé skepna, þá erum við til i tuskið.
Það er því miður ekki nóg framboð af frambærilegu fólki fyrir þessar kosningar nú þegar búið er að fella leiðtogann af stalli með svikráðum. „Eigi skal höggva,“ sagði mætur maður einu sinni en var samt höggvinn í spað.
Við hjónin höfum semsagt í kjölfarið ákveðið að halda okkur frá íslenskri pólutík nema fram komi á næstu dögum alvöru leiðtogi sem á eitthvað annað undir sér en lúsuga búrtík austur í hreppum. Við hjónin erum ekki ein um að finnast sterkum leiðtogum fara fækkandi og okkar kenning er sú að það sé mjög mikið konum að kenna. Þær eru alltaf að koma samviskubiti inn hjá veikum körlum og tekst að smala þeim í samsæri gegn sterkum leiðtogum sem vega þá síðan úr launsátri. Slíkar konur hafa verið uppi á öllum tímum, þær þora ekki fyrir sitt litla líf að gagnrýna leiðtogann í návígi, smjaðra fyrir honum, bugta sig og beygja á flokksþingum en um leið og þær eru komnar uppí á kvöldin með sínum luralegu og linu körlum fara þær að grafa undan leiðtoganum.
Maðurinn minn segir að ég hafi verið svona á tímabili, sísmjaðrandi og sleikjandi um sterka, freka karla á flokksþingum en hafi svo ekki gert annað en tala illa um þá þegar ég var komin uppí á kvöldin. Að vísu var ég þá stundum búin að fá mér einum ginogklof of mikið og lét þá gjarnan dæluna ganga og gat verið gasalega óvægin, ósanngörn og klúr þannig að undan sveið en já…ég ætla nú ekki að fara lengra út í mín persónulegu mál, læt geðlækninn um það…en ég verð samt að játa að ég sakna sterku leiðtoganna í pólutík, ég meira segja sakna forsetans.
Ég vil ekki að minn forseti sé hjólandi á Álftanesi eins og opinber starfsmaður hjá sænska ríkinu. Aldrei myndi Trump fara upp á hjól, ha? Hvað þá Hillary. Hún kæmist ekki upp á hjól. Jæja, en semsagt, við hjónin höfum nú sagt skilið við íslenska pólutík eftir hörmngar gærdagsins og ætlum að leita aðeins meira inn á við, vera meira í núinu en erum samt opin fyrir nýjum, sterkum leiðtoga.
