Upplýsingafulltrúi Utanríkisráðuneytisins svaraði nú að morgni föstudags fimm spurningum sem Kvennablaðið sendi skrifstofu ráðherra á þriðjudag. Engar nýjar upplýsingar koma fram í svörunum.
Segja má að spurningarnar bjóði upp á innihaldsleysi, voru ef til vill of almennt orðaðar. Kvennablaðið hefur því fylgt eftir svörum ráðuneytisins með þremur skýrt afmörkuðum spurningum, og vonast eftir svörum við þeim innan tíðar.
Svar ráðuneytisins barst sem einn óslitinn texti, en ekki sundurliðaður sem svör við spurningunum fimm. Svarið virðist þó mega heimfæra upp á spurningar Kvennablaðsins í þeirri röð sem hér fylgir.
Guðlaugur Þór Þórðarson, utanríkisráðherra.
1. Er það rétt að íslensk stjórnvöld hafi fylgt tilmælum frá tyrkneskum stjórnvöldum um hvernig beri að haga rannsókn mannshvarfs/andláts sem þau bera að öllum líkindum ábyrgð á? Ef það er tilfellið, hvaða forsendur liggja þeirri, að virðast má vafasömu, tilhögun til grundvallar?
Svar ráðuneytis: „Utanríkisráðuneytið hefur frá því að óstaðfestar fregnir bárust um að Haukur Hilmarsson hefði fallið á átakasvæði í norðanverðu Sýrlandi beitt margvíslegum úrræðum til að grennslast fyrir afdrif hans. Bæði er um að ræða samskipti eftir diplómatískum leiðum, þar með talið bein samtöl við æðstu ráðamenn Tyrklands, og óformlegri samskipti, s.s. við mannúðarsamtök. Um leið hafa lögregluyfirvöld, sem fara með rannsókn mannshvarfa, rannsakað málið, m.a. í gegnum norrænt og evrópskt samstarf lögregluyfirvalda.“
2. Utanríkisráðherra hefur sagt málið hafa „algeran forgang“ hjá ráðuneytinu og/eða utanríkisþjónustunni. Hann hefur einnig sagt 30 manns hafa komið að málinu. Hvað þýðir það efnislega? Hver var aðkoma þessara 30 starfsmanna utanríkisþjónustunnar, til dæmis í vinnustundum talið?
Svar ráðuneytis: „Mál Hauks hefur verið í forgangi hjá utanríkisþjónustunni frá fyrsta degi. Starfsfólk borgaraþjónustu hefur borið hitann og þungann af því en jafnframt hefur starfsfólk annarra deilda ráðuneytisins, sendiskrifstofa auk ræðismanna víða um heim komið að málinu, ekki færri en þrjátíu manns. Ekki hefur verið haldið sérstaklega utan um vinnustundir í tengslum við málið enda er það aldrei gert þegar borgaraþjónustumál eru annars vegar.“
3. Nú þegar ljóst má telja að diplómatískar leiðir nægja ekki til að hafa uppi á Hauki eða staðfesta andlát hans, enda 42 dagar liðnir frá því að fyrstu fréttir um málið bárust, hvaða aðrar leiðir hafa þá verið teknar upp til rannsóknar á málinu og/eða eru á borðum ráðuneytisins sem möguleg næstu skref? Hefur ráðuneytið til dæmis reynt, eða mun það reyna, að sækja upplýsingar til þeirra tyrknesku fjölmiðla sem fyrstir fluttu fréttina og sögðu þá að tyrknesk yfirvöld hefðu lík Hauks í fórum sínum? Hefur ráðuneytið beitt öllum tiltækum ráðum til að grennslast fyrir um hverjar heimildir þeirra fjölmiðla voru?
4. Hverju svarar ráðherra almennt þeirri gagnrýni að áhersla hans á málið í fjölmiðlum hafi verið látalæti og að í raun hafi stjórnvöld dregið lappirnar í meðferð þessa máls?
5. Hefur eitthvað markvert komið fram í málinu frá því að ráðuneytið afhenti Evu Hauksdóttur skýrslu um rannsókn þess, sem náði, að því er við best vitum, til 9. apríl sl.?
Svar ráðuneytis: „Því miður hefur enn ekkert komið fram að undanförnu sem varpað getur ljósi á hvað orðið hefur um Hauk Hilmarsson en borgaraþjónusta utanríkisráðuneytisins heldur áfram virkri og stöðugri eftirgrennslan um afdrif hans með þeim úrræðum sem hún býr yfir. Hins vegar skal áréttað að utanríkisráðuneytið hefur ekki eftirlit með ferðum íslenskra ríkisborgara erlendis heldur veitir ráðuneytið þeim borgaraþjónustu sé þess óskað.“
