Ein af möntrum okkar tíma er að fólk eigi auðveldara með að ímynda sér heimsendi en endalok kapítalismans.
Að því leyti meikar sens að það eru ekki vanheilir bókstafstrúarmenn í spámannskuflum sem láta okkur nú vita að dómsdagur sé nærri, heldur vísinda- og öryggisráð kjarneðlisfræðinga, hugsanlega virðulegasti mannsöfnuður sem finnst eftir að Nóbelsnefndin leystist upp í hneisu.
Dómsdagsklukkan, sögðu eðlisfræðingarnir í dómsdagsklukkulestri ársins 2018, er nú tvær mínútur í miðnætti og hefur því þokast hálfri mínútu nær en á síðasta ári, þegar samtökin sögðu klukkuna vera tvær og hálfa mínútu í. Með þessu áframhaldi mætti þá væntanlega gera ráð fyrir heimsslitum árið 2022.
Stöðumat frá höfundum kjarnorkusprengjunnar
Samtökin að baki klukkulestrinum eða dómsdagsspánni eru reyndar aðstandendur fréttabréfs með heitið Bulletin of the Atomic Scientists. Til þess var stofnað árið 1945 af eðlisfræðingum sem starfað höfðu að þróun fyrstu kjarnorkusprengjanna, í Bandaríkjunum, í Manhattan-verkefninu svonefnda. Ætlunin var að fræða almenning um þróun fræða þeirra og starfs, í ljósi útbreidds ótta við hið nýja gereyðingarvopn. Árið 1947 gaf fréttabréfið í fyrsta sinn út það sem varð árlegur lestur á dómsdagsklukkunni, og sögðu hana þá vera 7 mínútur í miðnætti.
Við stöðumatið er Vísinda- og öryggisráð fréttabréfsins stutt af ráðgjafaráði sem inniheldur nú 15 Nóbelsverðlaunahafa í eðlisfræði. Eðlisfræðingarnir taka í mati sínu mið af þeim áhættuþáttum sem mannkyn skapar sér sjálft: fyrst aðeins kjarnorkuvánni, nú einnig loftslagsbreytingum og öðrum þekktum stærðum.
Kjarnorkuvá og hnatthlýnun
Dómsdagsklukkulesturinn birtist 25. janúar 2018. Spenna milli ríkjanna á Kóreuskaga, og á milli Norður-Kóreu og Bandaríkjanna, var þá efst á lista ráðsins yfir aðsteðjandi ógnir. Eftir þú nýlegri tíðindi af Kóreuskaga, að framundan sé undirritun friðarsáttmála og kjarnorkuafvopnun svæðisins, má vonast til að þessi þáttur í stöðumatinu hafi rénað nokkuð, váin af kjarnorkusprengjum teljist ekki jafn aðsteðjandi og í upphafi árs og að mínútuvísir hinnar ímynduðu en ígrunduðu klukku hafi jafnvel hægt á sér.
Eftir standa loftslagsmál: kolvetnismagn í andrúmslofti hefur enn ekki tekið að dragast nægilega saman, vara vísindamennirnir við, til að koma í veg fyrir fordæmalausa hnatthlýnun. Ríki heims verði að taka höndum saman til að draga umtalsvert mikið meira úr losun gróðurhúsaloftstegunda en hingað til hefur náðst samstaða um.
