„Ég var ekki einn af þeim sem fór niður á Austurvöll til að berja potta,“ hefur Kristján B. Jónasson færslu sína á Facebook í dag, klausturfimmtudag:
„En ef þessir þingmenn sem sátu að sumbli hér fyrir skemmstu hafa ekki tilkynnt um afsögn sína um helgina er ég sannarlega mættur niðureftir að berja einhvern fjandann. Öll réttindabarátta, ekki bara kvenna, heldur líka allt okkar starf við að vernda börnin okkar fyrir einelti og ofsóknum er tilgangslaust ef allt hatur þessara manna í garð allra sem ekki eru skornir út úr sama drulluprammanum og þeir sjálfir fær að standa sem bara „létt hjal yfir glasi“. Það á ekki að una því eina sekúndu að þetta lið sé sitjandi á löggjafarþingi okkar. Ég er til í að berja olíutunnur mánuðum saman þangað til þeir hafa hundskast á brott og helst úr stjórnmálum fyrir fullt og allt.“
Fjórum klukkustundum síðar hafa á þriðja hundrað manns tekið undir fyrirheitin með læki eða reiðildi. Og í athugasemdum er ekki eina mótbáru að finna, aðeins undirtektir og heistrengingar: „Sammála!“ segir Jóhanna Kristín Jóhannesdóttir, „Þetta væri brottrekstrarsök á öðrum vinnustöðum en á Alþingi meta menn svona framkomu og framtíð í starfi sjálfir.“ Úlfur Bragason skrifar: „Bragason þetta er ekki létt hjal yfir glasi, það er rauður þráður í ummælunum, fyrirlitning á konum, samkynhneigðum, etc.“ Jón Viðar Jónsson tekur undir: „Jónsson Að sjálfögðu eigum við að mæta niðreftir og moka út flórinn, ef hann er ekki fær um að gera það sjálfur. „Til er Bogi og til er ég“ eins og góður maður sagði eitt sinn þegar mikið stóð til,“ og vitnar þar í Innansveitarkroniku Laxness.
„Er ekki 1. desember alveg kjörinn?“ spyr María Kristjánsdóttir.
