Viljinn heitir vefmiðill sem Björn Ingi Hrafnsson stofnaði nýverið. Þar birtist nú á sunnudag frétt undir fyrirsögninni „Lítill hópur af vinstrimönnum dómarar um hvað sé siðferðilega rétt“. Inntak fréttarinnar eru ummæli Helga Magnúsar Gunnarssonar, vararíkissaksóknara, um eins konar varnarræðu sem birtist á vefsvæði Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar, þar sem spurt er hvort almenningur og fjölmiðlar hefðu farið mýkri höndum um ummæli sem féllu í hinu alræmda samtali á barnum Klaustri ef þar hefðu verið vinstrimenn á ferð.
Ummælin virðast ekki aðgengileg ókunnugum og verður því Viljinn að nægja sem heimild: „Ég held að þetta sé rétt,“ hefur miðillinn eftir vararíkissaksóknara: „Það er lítill hópur af vinstrimönnum sem virðist telja að þeir séu dómarar um hvað sé siðferðilega rétt.“
Þá segir í frétt Viljans að vararíkissaksóknari segi þennan „fámenna hóp“ virðast telja geta „hrópað niður“ þá sem eru þeim ósammála, „í nafni pólitísks rétttrúnaðar“:
„úthrópað fólk sem rasista eða eitthvað annað ef það neytir réttar síns til tjáningarfrelsis um viðkvæm málefni.“
„Mesta hætta sem stafar að lýðræðinu á Íslandi“
Í fréttinni er einnig haft eftir vararíkissaksóknara að hann telji „þetta fólk“ skapa „þá mestu hættu sem stafar að lýðræðinu á Íslandi“. Og vararíkissaksóknari heldur áfram:
„Þessir gapuxar eigin pólitísk réttrúnaðar eru ekki mikils virði ef við látum þá ekki stjórna okkur. Þeir hafa einfaldlega fundið leið til að koma eigin pólitískum skoðunum í þennan búning til að komast undan gagnrýni og tala niður andstæðinga sína. Því miður hefur verulegur hluti háskólasamfélagsins hoppað á þennan vagn. Þetta fólk er ekkert meira en hræsnarar sem enginn ætti að virða viðlits.“
Þá vísaði vararíkissaksóknari, samkvæmt frétt Viljans, til tjáningarfrelsisins og vitnaði í þau ummæli Voltaires að hann væri tilbúinn að láta lífið fyrir rétt andstæðinga sinna til að tjá skoðanir sínar.
Þessi afstaða vararíkissaksóknara kemur fram nokkru eftir að lögregluyfirvöld gerðu ljóst að þau litu ekki á ummæli þingmannanna á Klaustri sem tilefni til rannsóknar. Á meðal þess sem ekki verður rannsakað er játning Gunnars Braga Sveinssonar og staðfesting Sigmundar Davíðs Gunnlaugssonar á embættisfærslum þess fyrrnefnda í eiginhagsmunaskyni, sem margir telja þó varða við 128. grein hegningarlaga, gegn spillingu.
Gapuxar og hræsnarar vararíkissaksóknara
Af ummælum vararíkisaksóknara virðast nokkrar ályktanir óhjákvæmilegar, blasa raunar svo við að varla gefst svigrúm til að kalla þær ályktanir. Í fyrsta lagi að vararíkissaksóknari lítur hugsanlega á það sem rangt mat eða að minnsta kosti umdeilanlegt að í samtali þingmannanna á Klaustri hafi nokkuð siðferðilega ámælisvert átt sér stað. Í öðru lagi að hann lítur á þá sem halda slíku fram sem andstæðinga sína, og mikilvægt sé að láta „þá ekki stjórna okkur“. Raunar gengur hann lengra og segist fyrirlíta þessa andstæðinga sína, „gapuxa“ og „hræsnara“ sem „enginn ætti að virða viðlits“. En í þriðja lagi geta gapuxarnir, að meðtöldum „verulegum hluta háskólasamfélagsins“ huggað sig við að vararíkissaksóknari er heiðursmaður og væri eftir sem áður tilbúinn að láta lífið til að verja rétt þeirra til að segja hug sinn.
