Ég lagði af stað í leiðangur í dag til að framkalla rétt úr frumbernsku minni, lambakótilettur í raspi.
Ég tilkynnti þetta á Facebook og að ég hefði í hyggju að bera fram maískorn með, en var vöruð við til allrar hamingju og mér sagt að það væri gersamlega óviðeigandi að láta mér detta þetta í hug. Ég sá að mér og svona eftir á að hyggja hefði það auðvitað verið skandall að bjóða upp á maískorn. Kótiletturnar voru því bornar fram með rauðkáli, grænum baunum, rabbarbarasultu og bræddu smjöri.
Þessi matreiðsla gekk vel, að vísu varð ægileg bræla í eldhúsinu og tveir reykskynjararnir æddu með hávaða af stað en það var bara gott að sannreyna að þeir virka á ögurstundu.
Ég á ekki kjöthamar svo ég reyndi að fletja kótiletturnar út milli stafs og hurðar, með brauðbretti, plastpokaklæddum hælaskóm en best virtist vera að nota kökuefli til þess arna.
